... opowiadanie Studnia Ducha i Duszy©...!* - Studzieniczna... Wakacje pod Słońcem*

Idź do spisu treści

Menu główne:

... opowiadanie Studnia Ducha i Duszy©...!*

studnia



Studnia Ducha i Duszy©


    
teraz pewna opowieść.
Źródłem życia jest woda.
Woda zdobi ziemię. Są drobne zwierciadełka na drogach porzucone przez deszcz, symetria płatków śniegu, fraktalne arabeski na powierzchni szyb, świetliste krople przyczepione do liści i w chłodne poranki ujawniające sieci pajęcze, szyfonowa tkanina szronu, miękkie, pluszowe chmury, brokat rozsypany na śniegu, szkliste sople, co zamieniają dom w pałac, i są też szaty z mgły, i lód, w którym można rzeźbić. Woda ciągłość i życie w sobie chowa.
W krainie, o której tu piszę, jest i ogromne Jezioro, a przy nim urocza Studzienka, z której czerpią cudowną wodę Pielgrzymi, zaglądając czasem w jej drobne zwierciadlane oczko. W zielonej satynowej głębi mieszka samotnie
Duch, ale On nie straszy, nie obawiajcie się. Owy Duch w Studni przelewa długie godziny i właśnie, gdy jakiś Wędrowiec zagląda do Studzienki, wtedy Duch wody spotyka się z Duszą mieszkającą w świątyni jego ciała. Duch ten ma moc uzdrawiającą.
Na dnie Jeziora, na podwodnych łąkach, pasą się także
wodne Duszki, co bawią się wśród fantastycznych splotów ciemnozielonych wodorostów, urządzają sobie przejażdżki na grzbietach fal i ryb, i które czasem marzną, gdy Jezioro zasnute jest przezroczystą powieką lodu. Każdy z nich jest w jakimś delikatnym szafirowym odcieniu. Dlatego nikt nigdy nie może ich dostrzec. Te wszystkie duszkowate stworzonka zacne są bardzo i pomagają Turystom, Pielgrzymom i strudzonym Wędrowcom w rozwiązywaniu ich codziennych kłopotów.

© ewa evi
@ne jakubowicz 2001





 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego